سال ۸۹ مبارک

به نام آن که جان ها را آفرید و روح و نفس را و درخت را و سپیده را و عشق  را و نوروز را.

و نوروز گذشت و بار دیگر همه جا تغییر کرد. روز های قبل مردم را می دیدم که گاه بی خبر از هم در بازار ها بودند و می خریدند و می فروختند و نرمکی شاد بودند. درختان جوانه زده بودند و کودکان شاد از تعطیلات زود هنگام در کوچه ها می دویدند. همه در فکر تغییری که نو کند باغ زندگیشان را. شاید آن جمعه که منتظرش هستیم در سال جدید باشد شاید سال جدید پر از شادی باشد شاید همه دوستی باشد و ای کاش که این شاید ها قطعی باشد. چه خوب که در این سال و خصوصا در اول آن کمی بیشتر به فکر مردمان باشیم و خرد ننگریمشان که به فکر می رسد  عواقبش زیبا نباشد و بیشتر دوستی کنیم با یکدیگر که زندگی ها طور دیگر باشد و از همه سر تر خدا را بیشتر یاد کنیم که راه رسیدن به احسن الاحوال است و مانع زمزمه ی شعر ‘زمستان’ .

عیدتان مبارک!