سرگرمی علمی!
بازهم سلامی دوباره و پستی جدید!
گفته بودم (نه خیلی قبل) که قرار است از سرگرمی علمی و مسابقات شبیه سازی روبات های فوتبالیست دو بعدی بنویسم که الحمد الله قسمت شد.
با توجه به این که خود را عضو بسیار کوچکی از جامعه ی روبوکاپ کار ها می دانم بر آن شدم تا در باب مسائلی که شاید کمی از نظر دور مانده مطلبی بنویسم. البته به هیچ وجه قصد کم جلوه دادن کار اساتیدی که در این زمینه کار کرده اند را ندارم و همچنین قصد توهین به هیچ کس را.
اولین نکته ای که در لیگ شبیه سازی روبات های فوتبالیست دو بعدی که از این پس تنها آن را لیگ شبیه سازی می نامم توجه ما را جلب می کند عدم حضور کشور های توسعه یافته ی خاص در این لیگ است! اگر از چند تیم ژاپنی و تیم های چینی صرف نظر کنیم (از تیم های چینی به خاطر اعمال سیاست های خاص دولتشان که باعث نخبه پروری بیش از حد و به رخ کشیدن قدرت علمی در رقابت های علمی سطح پایین و نه سایر عرصه های مهم می شود) هیچ یک از کشور های پیشرفته مانند آمریکا, انگلیس, فرانسه و … اکنون در لیگ شبیه سازی فعالیت نمی کنند. کشور آمریکا در اولین دوره ها حضور فعال و پررنگ داشت و اکنون دیگر اثری از آن نیست و همانطور که می دانیم اعضای تیم هایی که در دو یا سه سال اخیر از این کشور ها در مسابقات شرکت کرده اند اصالتا اهل آن کشور ها نبوده اند! این عدم فعالیت معنایش نبود توانایی کار در این کشور ها نیست بلکه سیاست های کلان این کشورها استفاده ی عملی از این علوم است که از نمونه هایش می توان به شبیه سازی کلاهک های اتمی در آمریکا, زیردریایی ها در انگلستان و روبات های صنعتی در فرانسه اشاره کرد(حتما می دانید روبات های Nao نیز ساخت شرکتی فرانسوی هستند و در مسابقات مختلف از روبات های ساخته شده توسط این شرکت بهره می برند). خوب است ما نیز به سمت کاربردی کردن این علوم و استفاده از آن برای اشاعه ی صلح و رفاه همگانی قدم برداریم.
دومین نکته از دید من بحث عدم کار اصولی و پایه ای در لیگ شبیه سازی است و شاید عدم توانایی ما در کاربردی کردن علم شبیه سازی نیز به همین مساله برمی گردد.متاسفانه شاهد این هستیم که اکنون افراد پس از مطالعه ی سطحی برنامه نویسی کار را با کد هایی که اکثر قابلیت های یک تیم کامل را دارند(مانند Agent2D و Helios) شروع کرده و پس ازمقداری تغییر که نمی توان گفت جابجایی کدها لغظ بهتری است در مسابقات شرکت می کنند و نه تنها ارزش خود را پایین می آورند بلکه مجال رقابت را از افرادی که واقعا زحمت کشیده اند می گیرند.
به نظر من ترتیب یادگیری لیگ شبیه سازی بدین گونه باید باشد و البته واضح است که لازم نیست حتما پس از اتمام یکی به سراغ دیگری رفت بلکه می توان بعضی را به صورت موازی هم مطالعه کرد:
۱- برنامه نویسی(مقدماتی-شبکه)
۲- لینوکس
۳- مطالب فنی مربوط به سرور
۴- یک کدپایه ی ساده و روان مانند : WE و یا UVA-BASE
و در مراحل بعد شرکت در مسابقات جهانی:
۵- مطالعه ی هوش مصنوعی
۶- شروع کار با Agent2D
و آخرین نکته هم توجه بیش از حد به این لیگ (شاید به دلیل سادگی) و غافل ماندن از ظرفیت های بالقوه ی بقیه ی لیگ هاست.
این نظرات من بود امیدوارم دوستان هم نظراتشان را در وبلاگ منعکس کنند و با نظرات سازنده ی خود نواقص این نوشته را رفع کنند.